Op 21 juli jl. op mijn vakantieadres was het even schrikken toen ik in de krant las dat Peter Oppenheimer, de CFO van Apple, bij de presentatie van de –overigens weer uitstekende– kwartaalcijfers niet in wilde gaan op geruchten over de gezondheid van Steve Jobs: “Steve’s health is a private matter”. Dat was niet zo geruststellend omdat Jobs vier jaar geleden behandeld is voor kanker aan de Pancreas en recent bij de introductie van de nieuwe iPhone griezelig mager bleek te zijn geworden. Dat werd destijds afgedaan als 'a common bug', een virusje, zouden wij zeggen.
“Ik denk dat ie dood gaat” zei ik, misschien iets te dramatisch, tegen mijn oudste zoon die alle keynotes van Steve Jobs heeft bekeken op YouTube. De volgende dag bleek ook de beurs geschrokken en de koers ging onderuit.
In onder meer de New York Times verscheen een artikel van Joe Nocera die het punt maakte dat beleggers recht hebben op cruciale informatie over de gezondheid van een man als Steve Jobs die zo persoonlijk verbonden is met de success story van Apple.
De volgende dag deed hij verslag in de New York Times van een wel heel bijzonder telefoontje van Steve Jobs.
“This is Steve Jobs,” he began. “You think I’m an arrogant [expletive] who thinks he’s above the law, and I think you’re a slime bucket who gets most of his facts wrong.” After that rather arresting opening, he went on to say that he would give me some details about his recent health problems, but only if I would agree to keep them off the record. I tried to argue him out of it, but he said he wouldn’t talk if I insisted on an on-the-record conversation. So I agreed.
Because the conversation was off the record, I cannot disclose what Mr. Jobs told me. Suffice it to say that I didn’t hear anything that contradicted the reporting that John Markoff and I did this week. While his health problems amounted to a good deal more than “a common bug,” they weren’t life-threatening and he doesn’t have a recurrence of cancer. After he hung up the phone, it occurred to me that I had just been handed, by Mr. Jobs himself, the very information he was refusing to share with the shareholders who have entrusted him with their money.
“Jongens ik heb goed nieuws over de gezondheid van Steve Jobs, zei ik na het lezen van dit artikel opgelucht tegen mijn kinderen. Hij gaat toch niet dood.” De beleggers waren ook gerustgesteld en de koers herstelde zich.
Dus dit is de methode Steve Jobs: Als je niet wilt vertellen wat er aan de hand is terwijl er eigenlijk niet zo veel aan de hand is, terwijl de hele wereld wil dat je vertelt wat er aan de hand is omdat ze het ergste vrezen, dan bel je je grootste criticaster op en vertelt hem wat er aan de hand is onder de voorwaarde dat hij niet onthult wat er aan de hand is. Hij stelt dan de wereld gerust zonder dat ze weten wat er dan wel aan de hand is. Briljant.
